 |
|
|
|
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
Hasard Cheratte
2004 We besluiten een poging te wagen om binnen te komen via de heuvels aan de achterzijde van de mijn. Na een zware tocht door dichte bramenstruiken omhoog en langs een erg steile helling naar beneden staan we aan de bovenkant van een muur van ongeveer 6 meter hoog. Een poging om je hier hangend aan de muur te laten vallen lijkt onverstandig. De bodem is zeker niet egaal en de kans op verstuikingen is aanwezig. Bovendien horen we het geblaf van honden. Het is niet duidelijk of de honden zich op het terrein van de oude mijn bevinden, maar met het bord dat we bij de ingang hebben gezien nog in gedachten besluiten we weer omhoog te gaan om te proberen dichter in de buurt van het hoofdgebouw uit te komen. De afdaling naar het hoofdgebouw blijkt eenvoudig. Een aantal minuten later arriveren we in het hoofdgebouw. Binnen ontpopt zich een verlaten vergeten wereld. In de verkleedvertrekken hangen nog lappen stof afkomstig van wat ooit een kledingstuk moet zijn geweest. Schoenen en laarzen staan verlaten al vele tientallen jaren op dezelfde plaats, onaangeroerd. Je hebt het idee dat de arbeiders ieder moment weer binnen kunnen komen lopen, niet gestoord door jouw aanwezigheid. Hasard is speciaal en laat je de realiteit van vervlogen tijden ervaren. Heb jij een aanvulling, vraag of iets anders over dit project te
melden? Plaats het in ons gastenboek.
|
|